Geweldige recensie Nieuw eiland in Boekblad

Zowel online als in de fysieke editie van Boekblad , wijdde Niels Nijborg mooie woorden aan Nieuw eiland en durfde hij zelfs een vergelijking te maken met Hagar Peeters, Ingmar Heytze, Ruben van Gogh en… H.H. ter Balkt! Een mens zou er stil van worden…

‘De sfeer van de gedichten in de bundel Nieuw Eiland varieert van grappig tot liefdesweemoedig, maar Sander Meij is altijd taalvirtuoos. Soms is zijn poëzie ook maatschappijkritisch of lardeert hij zijn gedichten met literaire citaten en woorden van eigen makelij. Het fijne zit daarnaast in het herlezen. De poëzie is toegankelijk, maar er is bij elke herlezing weer iets te ontdekken. Sander Meij verrast de lezer op een bevattelijke manier en dat maakt zijn poëzie interessant voor een groot lezerspubliek.’ aldus Niels Nijborg.

 

Niels

lees de hele recensie via onderstaande link:

http://www.boekblad.nl/nieuw-eiland-sander-meij-%28nieuw-amsterdam%29.257570.lynkx

Advertenties

Sportgedicht gebloemleesd

in het  kader van de Grote Prijs voor Sportpoëzie in de stad Ninove in België, werd een gedicht van mij gebloemleesd in het boekje Een maantje dat van spanning glanst. Wat een merkwaardig woord is dat toch, ‘gebloemleesd’. Enfin, voor de liefhebber hieronder het betreffende gedicht:

Het einde van een tijdperk

de prijzenkast had iets van een graf
gevuld met zilveren overschot
omringd door achterblijvers
langzaam al krimpend vanbinnen

de curator trok
een kras van een streep
door de club en haar verband
voor eeuwig gefaald in het hiernamaals

om de factuur te betalen
per opbod de inhoud verkocht
door steeds hogere stapels
herinnering omringdmaantje dat van spanning glanst

Pom Wolff recenseert Nieuw eiland

De legendarische poëziegoeroe uit Buitenveldert Pom Wolff schreef een recensie over Nieuw eiland – en wat voor een! Je schijt zeven kleuren als zo’n dichtbundel er eenmaal is, maar als Pom zulke mooie woorden overheeft voor je debuut, maakt dat heel veel goed:pornwolff-large

‘Sander Meij moet je herlezen, het is niet anders. En het is, Sander Meij is, lieve lezer, de moeite van het herlezen meer dan waard.’

(…)

‘Laat ik eindigen met de laatste twee strofen van het gedicht ‘afstand’ – die over HAAR gaan – over het onvermogen om dichterbij te komen. Dan weet u meteen ook waarom dit debuut van Sander Meij onontkoombaar is. Een onontkoombaar debuut over menselijk (nouja menselijk) onvermogen:

 

zeker, met wat fantasie
kon ik naakt jouw foto in de krant
zoenen tot mijn lippen zwart
en pijnlijk van de drukinkt zagen

of als je walgde van papier
dan kon ik gorillaglas likken
maar dichter bij jou kwam ik niet’